nananaginip na ako?? totoo ba lahat ng nakikita ko nung mga oras na iyon? waaaahhh. hanggang ngayon hindi pa din ako makapaniwala na nakita ko na ng up-close & personal si olsen racela at buong san miguel team. my ever favorite pba player & team. wohooo.
kapag iniisip ko ang mga sandaling iyon, di ko pa mapigilan ang sarili ko sa pag ngiti. wahaha. salamat ng madami kay pa. super!!! ang saya saya ko talaga. unexpected kasi yung mga ngyari nun e.
one fine sunday morning (may27,1007). gumising ako, nagpray at nagpasalamat kay God. sabi ko nun ky God, "Lord God, bakit ang lungkot ko?" (hindi ko din alam kung bakit. basta, iba yung gising ko e). nagbasa ng mga text sa phone ko. dami text messages ni pa sa akin. at isa na nga dun ay ang pagaya niya sa akin na manuod ng pba sa araneta. HAHAHA. nagiba na yung mood ko. natuwa aq. nasabi ko na lang bigla kay God, "kaw talaga God, alam mo kung paano ako pasayahin. thank you ng madami."
tapos nagkita na nga kami ni pa sa gateway. kumain muna sa burgoo. then deretso na sa araneta. medyo hindi pa ako excited nun. akala ko kasi mga tipong sa upper box lang kami uupo ni pa. pagpasok namin. wow!!!! as in wow talaga!!!!! sa patron kami uupo. wait lang pa, hindi ako prepared sa ganito. bakit di mo ko sinabihan. ano ka ba. waaaahhhhh. super kakaiba yung feeling. never kasi in my entire life na naimagine ko na makakanuod ako sa part na yun ng araneta. WOW!!! super wow talaga. ang saya!!! at hindi lang dun natapos ang kagalakan ko. akalain mo ba nmang two rows lng ng chairs ang layo namin sa bench ng sna miguel team. WOAW!!!! that was like something. hahahaha. and from the moment na nakita ko si racela, i just can't stop staring at him. lalo na nung pinasok na siya sa court. hay!! super kilig lang. hmmm. hindi ko talaga makakalimutan ang experience na iyon. as in. forever ng nakatatak sa utak ko ang araw na nakita ko si racela at nakanuod ako ng pba for the first time. that was really great.
i love you pa.
Godbless.
=D
kapag iniisip ko ang mga sandaling iyon, di ko pa mapigilan ang sarili ko sa pag ngiti. wahaha. salamat ng madami kay pa. super!!! ang saya saya ko talaga. unexpected kasi yung mga ngyari nun e.
one fine sunday morning (may27,1007). gumising ako, nagpray at nagpasalamat kay God. sabi ko nun ky God, "Lord God, bakit ang lungkot ko?" (hindi ko din alam kung bakit. basta, iba yung gising ko e). nagbasa ng mga text sa phone ko. dami text messages ni pa sa akin. at isa na nga dun ay ang pagaya niya sa akin na manuod ng pba sa araneta. HAHAHA. nagiba na yung mood ko. natuwa aq. nasabi ko na lang bigla kay God, "kaw talaga God, alam mo kung paano ako pasayahin. thank you ng madami."
tapos nagkita na nga kami ni pa sa gateway. kumain muna sa burgoo. then deretso na sa araneta. medyo hindi pa ako excited nun. akala ko kasi mga tipong sa upper box lang kami uupo ni pa. pagpasok namin. wow!!!! as in wow talaga!!!!! sa patron kami uupo. wait lang pa, hindi ako prepared sa ganito. bakit di mo ko sinabihan. ano ka ba. waaaahhhhh. super kakaiba yung feeling. never kasi in my entire life na naimagine ko na makakanuod ako sa part na yun ng araneta. WOW!!! super wow talaga. ang saya!!! at hindi lang dun natapos ang kagalakan ko. akalain mo ba nmang two rows lng ng chairs ang layo namin sa bench ng sna miguel team. WOAW!!!! that was like something. hahahaha. and from the moment na nakita ko si racela, i just can't stop staring at him. lalo na nung pinasok na siya sa court. hay!! super kilig lang. hmmm. hindi ko talaga makakalimutan ang experience na iyon. as in. forever ng nakatatak sa utak ko ang araw na nakita ko si racela at nakanuod ako ng pba for the first time. that was really great.
i love you pa.
Godbless.
=D
No comments:
Post a Comment