ten months

late again..pero okey lang un..
bwahaha..

gusto ko lang ipagsigawan sa buong mundo na mahal na mahal ko si "pa"!!!
sa bawat araw ng buhay ko lalo ko siyang minamahal.
hindi ko maipalaiwanag yung saya na nararamdaman ko pag kasama ko siya.
kahit wala kaming ginagawa, basta magkasam kami okey na.

nagpapasalamat ako kay God, kasi binigay niya si pa sa akin.
si pa, na nagmamahal sa akin.
si pa, na nagbibigay saya sa akin.
si pa, umiintindi sa kin.
si pa, na napaka-abnormal.
..at si pa, na mahal ko.!

i love you pa..
Godbless!
(",)

isang tanong..

>nakaupo sa pavilion kasama si hannah, naghihintay sa susunod na subject..
>ang init..walang hangin..
>maingya, maraming studyante sa pav (as usaul)...
>wala si cehz, ngpunta ng meriam, my binili lng.
>tahimik ako..
>ng biglang.....

hannah: che!(pasigaw), gaano mo kamahal si Jermer?
che: ha?! (nagtataka)
hannah: gaano mo kamahal si jermer?
che: *biglang natahimik* blanko..walang masagot..nagiisip..
hannah: *nakangiti*
che: ewan ko? basta, ang alam ko mahal na mahal ko siya. yun ung nararmdaman ko.
che: tsaka pano mo nga ba malalaman kung gaano mo kmahal ang ang isang tao??
hannah: *nakangiti* ewan ko din..
che: *nagtataka pa din* (nagtatanong sa sarili..paano nga ba??)

>THE END<



I love you pa
Godblessd
:D

why feel bad?

" Mangarap ka at abutin mo ito. Huwag mo sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta o mga lumilipad na ipis..kung may pagkukulang sayo ang magulang mo, pwede kang manisi at magrebelde..tumigil ka sa pag-aaral, mag-drugs ka, magpakulay ng buhok sa kilikili..sa bandang huli, ikaw din ang biktima..rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili..."-

"Never underestimate yourself..be brave..everything happens for a reason. We may not understand that reason right now, but in some time the reason will reveal itself.."--fresh from the intertwining ideas of Renelle (excerpts from renelle's blog)

after reading that i just came up with a very big realization! as you can see, in my last post i've said that i'm not feeling good about myself. there are lots of thoughts running in my mind. feelings that i cant explain. and emotions that i cant relaese.

bigla lang akong napaisip sa sinabing iyon ni renelle. naisip ko bigla na bakit ko nga naman hahayaang malugmok yung sarili ko nang dahil lang sa hindi maganda ang takbo ng isa sa mga aspeto ng buhay ko, ang pamilya ko. alam ko na isa ito sa pinakamahalagang aspeto ng buhay natin at alam ko talagang maapektuhan ako, pero bakit ko hahayaag masira yung sarili ko. why should i feel bad! why let myself suffer, eh alam ko naman sa sarili ko na ginagawa ko yung part ko. hindi ko man naiibibigay ang lahat lahat. pero alam ko na ginagawa ko ang part ko. masyado lang siguro akong nagexpect ng magandang mangyayari. pero simple lang naman ang gusto ah, isang simple at sama-samang pamilya. hindi ko kasi inasahan na hindi magiging maganda ang takbo ng storya namin na parang sa sine o pelikula lang. akala ko kasi dati lahat ng pamilya parang sa pelikula lang o tv pero mali pla ako, kasi eto na yung realidad eh.., e2 na tlga yung 22ong ngngyayari sa tunay na buhay. alam ko mahirap na talagang ibalik yung dati, pero umaasa pa rin ako na maayos ang lahat. siguro hindi talaga dito mangyayari yung sinsabi kong pamilya, pero malay mo sa sarili ko palang storya mabuo yung mga pinapangarap kong pamilya. at ipinagdadasal ko talaga na mangyari yun. alam ko naman kasi na hini ako pababayaan ni God, I trust Him.

naisip ko din na bakit ako malulungkot, hindi pa naman katapusan ng buhay ko ah. marami pang tao sa buhay ko ang maituturing kong pamilya ko. Nanjan ang dalawa kong bestfriend, si melody at joey na laging nanjan para damayan ako sa laht ng bagay, ang laigng nanjan para pasayahin ako at maibigay ko ang pinakamagandang tawa ng buhay ko. si "pa", ang laging nanjan para gabayan ako sa lahat ng bagay na takot akong gawin, nanjan siya para ipaintindi sa akin ang totong ibig sabihin ng buhay. at syempre lagi siyang nanjan para mahalin at alagaan ako, alam kong hindi niya ako papabayaan kahit ano pa mang mangyari.... syempre nanjan din yung iba ko pang mga kaibigan na alm kong handa rin akong damayan anu pa man ang mangyari, dba?


-am i hurt? >uhmm, a little bit.
-doomed? >i don't think so.
-broken? >maybe!
...but definitely i'm not empty..


thanx kay renelle
chao
I love you pa!!
Godbless


>.and by the way, we (feu) won 1st runner up in the 2006 uaap cheerdance competiton . GO TAMARAWS!!!

~empty

..i'm broken inside.

no one seems to see it.

no one seems to understand the feeling.

maybe because its hidden behind my mask..

..my mask of joy and happiness..

i'm hurt, i'm broke.. i'm doomed..

at the edge of bursting up

kakauwi ko lang from my duty. actually, kanina pang 1pm natapos yung duty namin. ngayon lang ako nakauwi kasi nagpunta kami sa bahay ng ci namin. haha. quiet lang kayo ha, bawal kasi yun eh. sobrang saya, dun kami kumain ng lunch. super busog ako, as in! feeling ko puputok na yung rle uniform ko. hehe. sarap2 ng ulam sinigang. favorite!! tapos my m&m's pa. Yummy tlaga!!

..teka, ano naman kinalaman ng kwento kong yan sa title ng post ko ngayon?

..wala!! share ko lang, tagal ng hindi nagblog eh..

haha!! hindi, meron pala..
_______________________________


si rea, hannah at ako habang kumakain ng m&m's.
hindi ko alam kung paano nagsimula ang paguusap namin. basta ang alam ko lang ay sarap na sarap kami sa pagkain ng m&ma's ng biglang pumasok sa usapan namin ang mga tatay namin. akalain mong may common denominator pala kaming tatlo. haha.

lahat kami may problema sa mga tatay namin. parang biglang nagkaron ng sharing sa pagitan naming tatlo. hindi ko rin naman kasi alam na may ganon din silang problema. hindi man kami parehas ng mga situation, pero ang bottom line ay may problema nga kami.

nakakainis isipin na ngyayari ito. naisip ko bigla, uso ba ngayon ang mangaliwa? sabi nga ni rea, "wala ng lalaki ngayon ang stick to one." ayoko mang sumang ayon sa sinabi niyang iyon, kaya lang minsan naisip ko parang totoo na nga. kasi kung hindi totoo, bakit nangyayari ito?

pero sandali lang, wag naman tayo maging unfair. kasi kung tutuusin lalaki man o babae, nangangaliwa na. kaya lang bakit kapag babae ang may iba, kinukutsa siya.., sinusumpa.., ikinahihiya.., kulang na lang sunugin siya ng buhay dahil sa mga masasakit na salita na naririnig niya sa iba. pero kapag lalaki, ok lang. "ok lang yun, lalaki naman siya eh" yan ang kadalasang sinasabi nila. so, sa tingin mo nasaan ang pagiging "fair" dun??

bakit may mga mag-asawang naghihiwalay? bakit may mga taong nagsasawang magmahal? ganon lang ba talaga kadali na ewan ang isang taong sinabi mong minahal mo? ganon lang ba kadaling umalis? bakit? ang daming kong tanong at wala akong idea kung paano ko siya masasagot. i just can't understand why people dont seem to care about love. ang labo lang talaga eh. is love really unexplainable? marami ba talaga siyang twist and turns? bakit may mga nasasaktan? at bakit may mga nananakit? hay!! bakit may takot magmahal? ano pa bang silbi ng kasal? bakit pa ba nagpapakasal ang mga tao? shocks!!! ang dami na talagang tanong?? hindi ko na talaga maintindihan. naiinis na ako. waahhh..

hmmp.. ngayon.. naiinis ako, nagagalit ako sa isang tao. galit ako sayo. bakit? hindi ko kasi maintindihan kung bakit ngyari yun. o kung bakit hinayaan mong mangyari yun. unti-unti na akong nawawalan ng respeto sa iyo. unti-unti na akong nawawalan ng tiwala sayo. at parang nawawala na rin yung pagmamahal ko sa iyo. parang hindi ko na maramdaman yung presensya mo sa buhay ko. oo, ikaw nga ang bumubuhay sa akin. pero, hindi mo ba naiisip na unti-unti mo din akong pinapatay dahil sa sakit na dinudulot mo. nasaan na yung taong hinangaan ko dati? nasaan na iyong taong pinangarap kong makatagpo ko din? nasan na yung ideal father na sinasabi ko nung bata pa ako. unti-unti mong sinira ang mga magagandang bagay na meron tayo. hindi ko na alam kung paano ka pakikisamahan. hindi ko alam kung hanggang kelan magiging ganito. nagsasawa na kasi ako eh. nakakapagod intindihin. ang hirap ibalik ng dati.

as of now, commited ako sa isang tao. hindi ko alam kung siya na ba talaga yung tao para sa akin. pero gusto ko na siya na yung makasama ko. hindi ko din alam kung hanggang saan tatakbo yung relation namin. basta, ang alam ko masaya ako sa kanya. at gagawin ko ang lahat para magtagal yung relation namin. alam kong mahirap magsalita ng tapos. mahirap sabihin na siya na nga yung tao para sayo. maraming dadarating maraming pwedeng makilala. hindi ko alam. basta, ang alam ko lang si pa ay regalo ko mula kay God. hindi ko siya hiningi, kusa siyang binigay sa akin ni God. siguro, yun na lang ang pwede kong panghawakan para masabi na "siya" na nga. at tsaka nakipagkasundo kasi ako kay God dati. sinabi ko sa kanya na kung bibigyan rin lang niya ako ng boyfirnd o kung magkakaboyfriend ako, gusto ko siya na yung mapapangasawa ko. haha.. ewan ko kung narinig ako ni God, pero sa tingin ko, oo!!! :D

I love you pa.
mwah!
Godbless!!