ang dami lang

Ang hirap naman. Sobrang nahihirapan ako. Parang hindi na ako makahinga eh. Ang dami-dami lang kasing iniisip. Ang dami-daming bagay yung gumugulo sa isip ko. Sa mga oras na ito parang gusto ko na lang mawala bigla. Umalis, tumakbo, takasan yung mga bagay-bagay sa mundo. Hay!! Bakit ba kasi kahit ayoko magisip or isipin patuloy pa rin siyang pumapasok sa isipan ko. Nababaliw na ata ako eh. Ang dami lang talagang gumugulo sa isipan ko ngayon. Wala man lang akong makausap, mapagkwentuhan o mapaglabasan ng mga saloobin ko. Ayoko lang kasi na manggulo ng ibang tao na lam ko na may mga bagay din na pnoproblema o iniisip. Buti na nga lang at nanjan si kuya, kasi at least napapasaya nya ako kahit papano.

>>>Yung bestfriend ko galit sa akin. Hindi ko man lang siya makausap. Natatakot din kasi ako, alam ko naman kasi na kasalanan ko eh. Ang dami-dami ko ng pagkukulang sa kanya. Sobrang dami na talaga. Parang kahit mag-sorry ako, hindi pa rin nun matutumbasan yung mga ginawa ko sa kanya. Napakawala ko naman kwentang kaibigan. Ni hindi ko na nga alam kung ano na yung nangyayari sa buhay niya, kung may problema ba siya o kung kailangan niya ba ng makakausap. Hay naku che!! hindi ko alam kung papano kung mapupunan yung mga pagkukulang ko bilang kaibigan niya. Sana maayos na.

>>>Yung admission ko sa IN. Tagilid pa yung chances ko na ma-admit sa IN. Hindi ko pa alam kung ma-aadmit ba ako o hindi. At kinakabahan talaga ako. Tas sa April 1 may interview ako kasama si mama. Hindi ko alam gagawin ko, hindi ko alam kung pano ko dadalhin sarili ko. basta, kapag naiisip ko yun parang bigla ko na lang gustong umiyak. kasi naman hindi lang basta interview yun, yun ang makakapagsabi kung karapat dapat ba ako na ma-admit sa IN.

>>>Yung magiging result nung interview. Ewan ko ba? Para kasing ayaw ko na din umasa na makakapasok pa ako sa IN. alam ko naman kasi yung kakayahan ko eh. Alam ko kung hanggan san ko lang kakayanin. At alam ko din na mukhang di ko nga kakayanin. Ayaw kong mawalan ng pagasa, kaya lang kapag naiisip ko kung gaano ako ka-tanga..waah..parang wala na talga. I'm always praying na sana makapasok ako, kaya lang parang ako naman mismo yung bumibitaw. Kapag naiisip ko kasi kung gaano karami yung matatalino at magagaling na estudyante sa AHSE, hindi ko maiwasan na mawalan ng pagasa. I know God will help & guide me, kaya lang hindi ko alam kung kaya ko bang tulungan yung sarili ko. HAy!!!! Hindi ko lang talaga alam gagawin ko. Sobrang kaylangan ko ng maraming self confidence.

>>>Yung sarili ko. Hay!! Bigla ko na naman naramdaman yung ganitong feeling na kainisan yung sarili ko. Before kasi hindi ko na ito nararamdaman, ngayon na lang ulet. Hay!! Naisip ko lang kasi na parang wala akong pakinabang sa mundo. ewan ko ba? ang hirap lang talaga. Minsan kapag nakakakita ako ng isang tao na super galing o di kaya ang dami niyang alam gawin, naiinggit ako. Alam ko na hindi yun maganda, kaya lang hindi ko lang talaga maiwasan eh. Parang bigla ko na lang itatanong sa sarili ko, "ANO BA KAYANG KONG GAWIN? MERON BA? SAN BA AKO MAGALING?" Minsan nga pakiramdam ko ang unfair ng mundo. kasi bakit pa may mas magaling, may mas matalino, may mas maganda, may mas mayaman!! Basta, parang laging may mas nakakataas. Hindi ba pwede yung pantay-pantay lang lahat. Diba parang mas maganda yun??!! Hay!! Hindi ko lang talaga magets. Kahit anong pagintindi yung gawin ko, hindi ko pa din maiintindihan.

Ang bigat-bigat lang talaga sa pakiramdam. Ayoko ng ganitong pakiramdam. Ano kaya mangyayari sa akin? Meron nga bang mangyayari sa buhay ko? hindi ko kasi alam kung san ba ako pupunta eh o kung may pupuntahan ba talaga. Basta, sana lang hindi ko mabigo yung mga taong umaasa sa akin, yung FAMILY ko. sana!! At tsaka sana hanggat maaari wag maapektuhan yung mga tao sa paligid ko sa mga nangyayari sa sarili ko..Yun lang

ADIOS!!!!!!!!

Love you pa...

poem from joey

One day you look at a person & you see more to them then you saw the nite before, like a switch has been flicked somewhere, and the person who was just a friend is suddenly the only person you can ever imagine yourself with.

My friend, I hate to do this, but our friendship just can't last.
The time we shared together has all fade in the past.
I told you this would happen...our friendship was bound to end.
Although I know you care, I can't consider you a friend.
Please don't try to argue, but try to understand...that time can change two
people like the tide can change the sand.
Our friendship has been lovely, but you see it just wouldn't do.
For now I see you in a different way.
I've fallen in love with you.

We shared our secrets in the dark,
Although we were only fiends
I don't know when the feelin change
Inside my heart
I looked at you a thousand times
But this time when I looked at you
There was something new
How could I be so Blind

You gave me your ups when I was feeling down.
You gave me your smiles when I began to frown.
You gave me your arms when I needed a hug.
You gave me your heart when I needed someone to love.

I looked at you a thousand times
but this time when I looked at you
there was something new
how could I have been so blind?

You think you know me well as a friend...
You say you understand me...
You claim you can read my mind, predict my moods, sense my feelings...
So why don't you realize that I'm so in love with you?

Were more than just friends but yet were not
I wanna hook up with you so bad because I like you alot.
So tell me what should I do...
I don't want to wait forever for the question to come from you...




>>"When friends fall in love, it means they are meant for each other. But when friends fall out of love, it means they want to keep each other forever."<<

judgement day!!

waahhh..bkas malalaman na namin result ng NAT namin...
kinakabahan ako!!!
hay!!
nakakatawa nga eh..pumasa o bumagsak man kasi ako wala pa rin kasiguraduhan kung makakaenroll ako. Pautang naman! 17,000 lang..pang tuition lang this summer, if ever na ma-admit ako sa IN. Sana lang pumasa kami lahat..hay!!tsaka sana ma-solve na problem namin sa bahay...hay..kakalungkot naman....Pakiramdam ko kasi akin lahat ng gastos dito sa bahay..waahhhh!!! 22o naman eh, masakit lang talaga yung feeling ng masumbatan ka, kahit ba sabihin mo pang hindi nila sinsadya yun.....hay!!! :c

Ang sakit ng mukha ko..hehe..grabe naman kasi yung ginawa sa Acne Surgery eh. Sobrang tinodo pagkayod sa mga pimples ko. Naiyak na nga ako sa sobrang sakit eh...wala lang...

Kanina sa school, sobrang lungkot namin nina jaynee, ces, je-An, & tin2...lahat kasi kami natatakot sa magiging result ng NAT.. parang hindi mo man lang makuhang ngumiti or tumawa. Ang galing nga ni jake eh, kasi may point siya doon sa sinabi niya. Sinabi niya kasi na dapat di na daw kami malungkot, kasi wala rin naman daw mangyayari kung magiging malungkot kami. Hindi na rin naman mababago noong pagiging malungkot namin yung result, diba? Parang noong sinabi niya yon naisip ko na lang na tama siya. Wala na rin naman mangyayari kung iisipin ko siya. Kaya lang, parang ang hirap lang talgang hindi isipin, lalo na sa sitwasyon ko ngayon na may kinakaharap na crisis sa buhay. Hindi ko kasi alam kung anong mukha ang ihaharap ko kina mama&papa if ever na hindi ako pumasa. Parang ganoon na lang kadali mawawala yung mga pinagpaguran nila. Kasalanan ko din naman kasi eh. Siguro, kung full effort na talaga yugn binigay ko from the start hindi na ako kakabahan ng ganito. Kumbaga confident na dapat ako sa magiging result. eh kaya lang, hindi ko naman binigay yung best ko eh. wala lang, pa easy-easy lang ako.waaahhh...Nasa huli lang talaga lagi ang pagsisisi....Hindi ko na talaga alam...ang Lungkot....

Natutuwa nga ako kay kuya eh..siya lang talaga kasi yung nakakapagpatawa sa akin ng todo pag may problema ako.. yung tipong hahalakhak ako ng malakas!!! ang hirap lang talaga ng may kapatid na authistic...hehe..pero kahit ganyan yan, mahal ko yan noh!! thanks din kay joey, kahit papano napagaan niya pakiramdam ko..hay

Lam mo, parang may na-miss akong tao ngayong araw na ito.
Ahhh.. Si pa!!
wala lang, para kasing di ko lang siya masyadong naramdaman ngayon...
inaasikaso kasi nila yung CDX ng section namin.
Kawawa nga si pa eh, puro na lang revisions and pagpupuyat yung ginagawa niya. Hindi na nga niya nabibigyan ng oras iba naming mga subjects.. Hay pa, okey lang yan. POGI ka pa din naman eh..hehe...I love you!! Na-Miss kita!!


hay, cge na...Adios na!!!
Kaylangan ng matulog..
7:00 AM call time bukas eh...
sana maging okey na ako bukas...
sana maging okey ang lahat ang bukas...

four months

four months na kami ni pa...
un lang
hehe!!!

masaya po ako..
kahit medyo di maganda pakiramdam ko...
wala na akong masabi..

sana maayos na yung CDXng A04G28..
un lang

God Bless Us..

I Love you Pa!!!
Mwah!!
:D

:c

Wala lang!!








Napadaan lang...









Malungkot ako ngayon.








hindi ko alam kung bakit...











basta, malungkot lang...






hay!!!






finals na...
sa monday, health care, humanities at logic.
sa tuesday, STS
at sa wednesday, physics & bioethics..buti na lang exempted na ako sa physics. YEHEY!!! pero, malungkot pa din ako.



sana makapasa buong A04G28..






wish ko lang talaga...







God Bless Us....






HAY!!!
walang magawa eh..
la pang tao dito...
ako lang
nasa batangas kasi sila..
nakakainis di ako nakasama...
excited pa naman ako...
basta, naiinis ako..
na-miss ko yung chance na-mameet lahat ng pinsan ko...
Badtrip...






masarap din pala yung shawarma noh????
wala lang..
share ko lang...
nakakain na din kasi ako sa wakas..
nilibre ako kahapon ni kuya...
tao na naman ako...



hay...
wala naman kwenta ginagawa ko eh..


Nalulungkot lang talaga ako...
mabigat lang yung pakiramdam....
sana maging okey na ako bukas...
gusto ko na matulog....
pag gising kasi ako, ang dami tumatakbo sa utak ko...
naman....



MALUNGKOT AKO!!!!
WAaaaaaaaaaaaaahhhhh!!!
Adios!!!!

I Love you pa!!

bakit ganun?

bakit kaya ganun?
kapag malungkot ang isang taong malapit sayo,
bakit ba pati ikaw nalulungkot?
Bakit parang apektado ka?
At minsan pa nga mas apektado ka pa kaysa sa kanya?
Hindi mo naman gustong maapektuhan, kaya lang kasi..
pag nakikita mo siyang malungkot, malungkot ka na din..
Hay!!!
Bakit kaya ganun??
may isa kasing taong mahalaga para sa akin ang may problema ngayon.
At kapag nakikita ko siya at yung mukha niya, hindi ko maiwasan na hindi malungkot. pakiramdam ko pati ako may problema. Yung tipong pati ako apektado. Tas hindi ko pa alam kung ano yung pwede kong gawin para mabawasan yung lungkot niya, para gumaan yung pakiramdam niya. feeling ko tuloy wala akong kwenta kasi hindi ko man lang siya matulungan o hindi ko man lang siya mapasaya. Hay Naku!!! ang hirap... Bakit kaya ganun??

Basta, sana lang maging okey na siya. pinagppray ko na maging okey na talaga siya, na sana maayos na yung problema niya. sana bumalik na yung dating siya.. nakakamiss kasi eh..hay!!! Nandito lang po ako lagi para sayo....

what the...

Naiinis ako, akala ko kasi kapag na tapos na yung RLE namin medyo mababawasan na yung mga gagawin ko. HAy Naku!!!!! nakakainis para kasing ang dami dami pa ring ginagawa. Lalo na sa humanities subject namin. Alam mo yun? Nakakainis yung Professor namin, feeling naman kasi niya major subject namin siya. Ang dami dami niyang requirements na gusto niyang ipasa namin. Pero, naiintindihan ko din naman na hindi porket hindi namin siya major subject eh babaliwalain na namin siya. Pero sana, Huwag naman siya over kung magbigay ng mga ipapagawa niya diba. May sayaw na, kylangan pang pumunta ng san augustin church, tas kaylangan pa may reaction, tas kapag hindi ka pa nakapag report kaylangan mo pang pumunta ng fort santiago. WHAT THE.,... napaka demanding diba??!! WOW!!!! Nakakainis lang kasi, parang masyado niya kaming pinapahirapan. dapat nga tinutulungan na lang niya kami...hay naku...Naiinis lang talaga ako, kasi parang ang dami mo na ngang problema.. problema sa bahay, sa pamilya, sa kaibigan tas pati ba naman sa school....WAAAHHHH!!!! ayoko na talaga..... ='c

Patawad

patawad mahal ko,
kung ako'y nakapagisip...
nakapagisip na naman
ng mga bagay-bagay na ganito.

kanina, habang ako'y mag-isa
nakita kong may problema sa yong mga mata
ngunit hindi alam kung paano ito mapapawi
pakiramdam ko'y hindi ako ang kaylangan mo sa mga oras na yon
mya-mya pa'y nakita ko na ang namumuong pagtatampo sa iyong mga mata.
ako'y nalungkot, dahil hindi alam kung ano ang dahilan.

ilang sandali ng pananahimik
naramdaman kong unti-unti ng nababasa ang mga pisngi ko
nababasa ng mga luha ko na pilit kong itinatago
habang patuloy na pumapatak ang luha ko
bigla na lang pumasok ang mga bagay-bagay na ito sa utak ko
_______________
Naranasan mo na ba yung pakiramdam ng pagkainis sa sarili mo? Ako kasi "OO." Naiinis ka dahil sa maraming bagay na hindi mo maipaliwanag kung bakit patuloy mong ginagawa o kung bakit patuloy mong hindi ginagawa?. Naiinis ka sa sarili mo, kasi patuloy mong tinatanong kung bakit ka nga ba ganyan o kung bakit ka naging ganyan? Naiinis ka, kasi kahit sabihin mo na babaguhin mo na siya patuloy mo pa rin siyang ginagawa. Patuloy ka pa ring nagiging tanga sa mga kilos at aksyon na ginagawa mo, patuloy kang nagiging manhid sa mahal mo. Hindi mo man lang iniisip kung nasasaktan na ba siya sa mga aksyon na ginagawa mo. Hindi ka man lang nagiging sensitibo sa nararamdaman niya. Hindi ka man lang nagiisip kung anong mararamdaman niya sa mga sinasabi o sinusulat mo. Bakit ba kasi patuloy kang nagiging manhid?? Naiinis ka kasi hindi mo maipakita yung nararamdaman mo sa kanya. Lahat na lang dinadaan mo sa sulat. Bakit ba hindi ka magpakatotoo? bakit na hindi mo sabihin ng personal. Masasabi mo na lang bigla sa sarili mo na wala kang kwentang girlfriend. Mahal mo siya, pero ni hindi mo man lang ito masabi sa kanya ng personal, ng harap-harapan yung tipong titingnan mo siya sa mga mata niya. Ni hindi mo man lang siya tanungin kung ayos lang ba siya o may problema ba siya....Tapos, bigla ka na lang makakaramdam ng pagkalungkot. Makakapagisip ka na naman ng kung anu-anong klaseng bagay. Mga tanong na ikaw rin lang ang nakakaalam ng sagot. Tatanungin mo yung sarili mo kung karapatdapat ka ba talaga sa kanya? Kung karapatdapat ka ba sa pagmamahal niya? Lagi na lang kasi ganyan yung ginagawa mo. "LAGI NA LANG." Hihingi ka ng tawad pero patuloy mo pa rin siyang ginagawa. Nakakinis diba??!! Minsan, maiisip mo na lang na biglang mawala. Bigla na lang umalis, kasi kung ikaw rin lang yung magiging dahilan para masaktan yung taong mahal mo, bakit kaylangan mo pang manatili. Lagi mong sinasabi na sana mag-workout ang relasyong ito, na sana ito na yun, na sana maging pang habang buhay na siya. Pero bakit ganoon, parang ikaw pa yung nagiging dahilan kung bakit hindi maging pang habang buhay ang relasyong ito. Takot ka na iwan ka ng mahal mo, takot ka na baka bigla na lang magbago ang nararamdaman niya, takot ka na baka may makita siya na mas higit sayo. Pero, wala ka namang ginagawa para manatili siya sa tabi mo. At parang minsan tinutulak mo pa siya palayo sayo. Hindi mo ba naiisip na dahil yan sa mga kaartihan mo. Dahil yan sa mga katangahan mo. At kapag patuloy mong ginawa ang mga bagay na yan, baka magulat ka na lang na tapos na pala ang sinasabi mong pang habang buhay na relasyon.

Hindi ko alam kung paano ko mababago ng tuluyan ang ugali kong ito. Hindi ko din kasi alam kung bakit hirap na hirap akong gawin o ipakita yung emotion ko. Naiingit ako sayo, kasi ikaw kahit anong oras nasasabi mo sa akin yung nararamdaman mo. Pero ako, lagi na lang nakatago. Sana tulungan mo ako na unti-unting maipakita yung mga totoong nararamdaman ko. Tulungan mo ako na maging manhid sa mga nararamdaman mo. Alam ko kasi na lagi na lang ikaw yung gumagawa ng paraan. Ikaw yung unang lumalapit, ikaw yung unang nagtatanong, ikaw yung unang nakikipagusap. Sana maging totoo na ako sa nararamdaman ko. Pero, huwag mo naman sanang isipin na ikaw yung may pagkukulang kaya ako nagiging ganito. Ako ang may problema at hindi ikaw. Alam ko na ginagawa mo ang lahat-lahat, ginagawa mo ang part mo para sa relasyong ito na magtagal.

Patawad sa mga nasabi ko....
Maaaring maiinis ka na naman sa mga sinabi o naisulat ko dito
Patawad mahal ko...
Huwag ka sanang magalit..

I love you pa!!!!

Mga Pangyayari

Hay! medyo matagal na hindi nakapagpost. Gustong gusto ko na talagang magblog, kaya lang wala akong maisip na i-post. kaya, e2 na lang muna. kasi diba sabi ko noon na ang dami ng nangyari sa akin na hindi ko pa na-share. kaya yun na lang muna post q.

~February 4, 2006(pa, ito yung date kung kailan ko binigay yung flowers!! kinalimutan daw ba?? :D)
hay naku! para sa akin napaka-kengkoy ng araw na ito. Kengkoy, but still romantic pa din. ewan ko ba!? basta, comedy kasi eh. ito yung date kung kailan binigyan ko si pa q ng flowers as a peace offering. kasi ganito yun. Friday, nagkaroon kami ni pa ng misunderstanding and feeling ko nung mga time na yun it's all my fault. Siguro nga kasalanan ko talaga. eh di ayun na nga.. friday night, magkakasama kami nina Je_an & tin2 sa ministop. Alam na nila yung nangyari and parang sa kanila ako nagtatanong kung ano gagawin ko. Pero, eventually ako din yung nakaisip ng idea. Naisip ko ng noon na Bigyan ng flowers si Pa, for a change. Ayoko ko kasi na magsosorry lang ako, kasi lagi na lang ganoon. So, sabi ko para maiba naman, why not give my pa a flower?! diba?! so ayun, sinabi ko kina Je_an & tin2 yung idea ko and nag-agree naman sila. Ako naman parang medyo nagaalinlangan pa, hindi ko kasi alam kung paanong way ko siya ibibigay kay pa. Naisip ko talaga noon bigay ko sa harap ng clase..basta, napakaraming pakulo pa yung naiisip namin noon. eh di Saturday na noh. Pumasok ako ng maaga noon, kasi i've really decided na bibigyan ko ng flowers si pa. dapat punta kami ng Dangwa ni tin2 para doon bumili ng flowers, kaya lang masyado ng limited yung time kaya sa may tapat na lang ng school kami bumili, maganda din naman eh. Noong hawak ko na yung flowers sobrang kinakabahan na ako. as in major kaba talaga. Naisip ko pa nga na huwag na lang ituloy, baka kasi hindi mag-workout yung plano ko. pag pasok namin ni tin sa school, sobrang nagiisip na ako kung paano ko siya ibibigay in a simple yet romantic way. Mya2 nagkaroon na naman ako ng idea. Sabi ko, ipabigay ko na lang kaya kay Ma'am Moran bago magstart yung class. si Ma'am Moran, siya yung Mabait at very considerate naming professor sa Physics. Eh di ayun na nga, nagpasama ako kay Je_an sa faculty para kausupin si ma'am, hindi ko pa nga lam kung paano ko papakiuasapan si Ma'am, baka kasi hindi siya pumayag. eh yun na lang talga yung naiisip kong idea para maibigay siya kay pa. after ilang minutes na pakiusapan kay ma'am, pumayag din siya sa wakas. tapos, alam niyo ba muntikan pang pumalpak yung plano. Paano ba naman late si pa, at balak pa niyang wag na lang pumasok ng physics, dahil hindi na daw siya talaga aabot. sobrang nghina ako noon, feeling ko kasi hindi ko na talga siya mabibigay. yung tipong feeling ko sayang lang yung effort ko para doon. pero, buti na lang, dahil sa pangungulet ni Je_an pumasok din si pa kahit sobrang late na. at yun, naibigay ko din thru Ma'am Moran yung flowers. nakakatuwa nga eh. kasi ni minsan hindi ko na-imgine yung sarili ko na gagawin yun. tama nga yung sabi nila na, "Love is when you do things you swore you'd never do." HAAAAAAYYYY!!!grabe lang talaga... :D

~February 11, 2006
Hindi ko alam kung ano ba mararamdaman ko noong mga panahong ito. ito po kasi yung date kung kailan pupunta ako kina pa para manood ng play(MISS SAIGON) ng kapatid niya na si jerald and at the same makikila ko din yung momi&dadi niya pati yung isa pa niya kapatid na si Rycy Anne. Sosyal,diba???!! unahin ko muna yung sa play. well, ang masasabi ko lang, "Ang galing ni JERALD". hindi ko yan sinasabi dahil kapatid siya ni pa, sinasabi ko yan, kasi yun talaga yung nakita and na-experience ko. pero, kung tu2usin nga the whole play itself ay maganda, yung stage, yung props...basta, lahat talaga. doon lang kasi ako nakakita ng high school play na ganoon. yung na-eexperience ko kasing play sa hayskul ko, ang corny. hehe...basta, ang masasabi ko lang, "asteeg ni jerald." "idol." Tapos nameet ko na din c Rycy Anne. Amazing nga siya eh.. la lang kasi grade 6 pa lang siya tas parang developed na lahat sa kanya.. feeling ko kasi noong nasa grade 6 pa lang ako, neneng nene talag yung dating ko. eh si Rycy, parang dalaga na. ang ganda niya eh, di nagmana sa kuya niya..hehe. naisip ko nga noon na kapag nag-bloom na talaga siya totally mas gaganda pa siya.
next yung sa parents ni pa. sa skul pa lang noon, sobrang kinakabahan na ko. hindi ko kasi talaga alam gagawin ko. eh hello, makikilala mo lang naman momi&dadi niya??!!! yun na nga eh, momi&dadi niya yun..Hello!!!! tapos si pa kung anu-ano pa sinasabi. dapat daw ganito ko...dapat ganyan ako...lalo tuloy ako kinabahan, eh pano kung hindi ko magawa yun.. waaahhhh... pero Thank God, kasi naging okey naman, hindi ako naging ms. careless and i think i did well naman..(hala, may mga ganoong factor talaga?? i did well daw oh??!!) basta, naging okey naman lahat...mabait naman kasi momi&dadi niya eh, medyo nakakahiya lang talaga sa umpisa.

~February 14, 2005
valentines day, parang wala lang.. kala ko hindi ko makakasama si pa noong mga araw na ito. la kasing pasok noon eh. tas tinatapos pa nila yung revisions ng CDX namin. pero, nagkita pa din naman kami, kasi nagpunta ako ng school. Nag-pass kasi kami noong requirement for midterms sa humanities subj nmin. After noon nagpunta kami ng megamall, nagyaya kais momi ni pa na kumain and sinasama ako..WOW!! SOSYAL!!! :D sumama naman ako..tas yun nga kain kami kenny rogers..grabe nga eh, katakot kasabay sa kainan pamilya ni pa..paano ang dami pagkain...la lang..hehe.. nakakatuwa pa nga kasi yung momi ni pa may gift sa akin...HALA!!! kakahiya!!!! sobra...di ko alam kung ano irereact ko..unexpected....pero, syempre masaya ako...wla lang...ang bait lang kasi ng momi niya.. feeling ko kasi sa imagination ko lang may ganoong klase momi.. hay!!!!

~February 24, 2006
Community namin nito, kaya lang dahil sa mga di inaasahang pangyayari nawalan kami ng pasok. tapos ayun nagkasundo yung almost 1/4 ng class na magpunta na lang sa bahay nina pa. eh di nagpunta nga kami at doon kami nanggulo. medyo nakakahiya nga eh..dami kasi namin eh..doon kami kumain tas nag-videoke pa yun iba...

~February 25, 2006
nagpunta ako sa hayskul ko, kasi may battle of the bands. Wala talaga ako balak pumunta, kaya lang kasali kasi yung banda nina Rhone. Baka magtampo pag hindi ako pumunta. so ayun, nagpunta ako kahit wala ako kasama. okey naman yung tugtugan, kaya lang mas okey sana kung may kausap ako. kasama ko kasi yung ibang tropa ni rhone na taga Adamson, kaya lang nakakahiya naman kung dadaldalin ko sila kaagad. kaya yun, napanis ang laway ko....AYSUS!!!! madami magagaling na band yung sumali...saya nga eh, hindi nanalo sila Rhone, magaling din nman sila eh..kaya lang mas marami lang tlga yung mas magaling. Tsaka okey lang yun, kasi first time lang nman nilang sumali noon. marami pa silang ibang battle ba pwedeng salihan, diba??!!

so ayan na yung mga iba't ibang happenings sa akin...got to go na...
bye bye
i love you pa..
God Bless
:D