why feel bad?

" Mangarap ka at abutin mo ito. Huwag mo sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta o mga lumilipad na ipis..kung may pagkukulang sayo ang magulang mo, pwede kang manisi at magrebelde..tumigil ka sa pag-aaral, mag-drugs ka, magpakulay ng buhok sa kilikili..sa bandang huli, ikaw din ang biktima..rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili..."-

"Never underestimate yourself..be brave..everything happens for a reason. We may not understand that reason right now, but in some time the reason will reveal itself.."--fresh from the intertwining ideas of Renelle (excerpts from renelle's blog)

after reading that i just came up with a very big realization! as you can see, in my last post i've said that i'm not feeling good about myself. there are lots of thoughts running in my mind. feelings that i cant explain. and emotions that i cant relaese.

bigla lang akong napaisip sa sinabing iyon ni renelle. naisip ko bigla na bakit ko nga naman hahayaang malugmok yung sarili ko nang dahil lang sa hindi maganda ang takbo ng isa sa mga aspeto ng buhay ko, ang pamilya ko. alam ko na isa ito sa pinakamahalagang aspeto ng buhay natin at alam ko talagang maapektuhan ako, pero bakit ko hahayaag masira yung sarili ko. why should i feel bad! why let myself suffer, eh alam ko naman sa sarili ko na ginagawa ko yung part ko. hindi ko man naiibibigay ang lahat lahat. pero alam ko na ginagawa ko ang part ko. masyado lang siguro akong nagexpect ng magandang mangyayari. pero simple lang naman ang gusto ah, isang simple at sama-samang pamilya. hindi ko kasi inasahan na hindi magiging maganda ang takbo ng storya namin na parang sa sine o pelikula lang. akala ko kasi dati lahat ng pamilya parang sa pelikula lang o tv pero mali pla ako, kasi eto na yung realidad eh.., e2 na tlga yung 22ong ngngyayari sa tunay na buhay. alam ko mahirap na talagang ibalik yung dati, pero umaasa pa rin ako na maayos ang lahat. siguro hindi talaga dito mangyayari yung sinsabi kong pamilya, pero malay mo sa sarili ko palang storya mabuo yung mga pinapangarap kong pamilya. at ipinagdadasal ko talaga na mangyari yun. alam ko naman kasi na hini ako pababayaan ni God, I trust Him.

naisip ko din na bakit ako malulungkot, hindi pa naman katapusan ng buhay ko ah. marami pang tao sa buhay ko ang maituturing kong pamilya ko. Nanjan ang dalawa kong bestfriend, si melody at joey na laging nanjan para damayan ako sa laht ng bagay, ang laigng nanjan para pasayahin ako at maibigay ko ang pinakamagandang tawa ng buhay ko. si "pa", ang laging nanjan para gabayan ako sa lahat ng bagay na takot akong gawin, nanjan siya para ipaintindi sa akin ang totong ibig sabihin ng buhay. at syempre lagi siyang nanjan para mahalin at alagaan ako, alam kong hindi niya ako papabayaan kahit ano pa mang mangyari.... syempre nanjan din yung iba ko pang mga kaibigan na alm kong handa rin akong damayan anu pa man ang mangyari, dba?


-am i hurt? >uhmm, a little bit.
-doomed? >i don't think so.
-broken? >maybe!
...but definitely i'm not empty..


thanx kay renelle
chao
I love you pa!!
Godbless


>.and by the way, we (feu) won 1st runner up in the 2006 uaap cheerdance competiton . GO TAMARAWS!!!