Nakakapagod intindihin yung mga nararamdaman ng mga tao sa paligid ko. Lagi kong iniisip yung nararamdaman nila, pero ni minsan ba inisip din nila yung nararamdaman ko. Of all people sila pa yung magpaparamdam nito sa akin. Sila na tunuring ko ng pamilya ko. Kung alam lang nila kung gaano kasakit yung ginagawa nila. Pero sa tingin ko wala din naman silang pakialam. Ni minsan hindi ako naging self centered na tao. Pinagiisipan ko ang bawat desisyon na gagawin ko. Ayaw ko kasing nakakasakit ng iba. Kaya lang nakakasawa din e. minsan sarili ko naman kaya yung unahin ko. Maging madamot din kaya ako. Wag ko ng isipin yung mararamdaman nila kasi ganun din naman sila sa akin. May pakialam ba sila sa akin? Wala naman e. ni minsan ba inalam nila kung ano na yung mga pinagdadaanan ko sa buhay ko. Nagbigay ba sila ng oras para tanungin man lang kung okay ako. Nagagalit ako, naiinis ako!!! Pakiramdam ko kasi iniwan nila ako sa ere. Iniwan nila ako magisa.
"I’ve chosen to be silent. That’s my decision. Paganahin na lang po ang dapat paganahin. If you still don’t get me. Or if you think that I’ve change a lot, siguro this is for good. Gusto ko din lumabas yung mature side natin by using our head.hindi na tayo mga bata para hindi malaman ang mga ginawa natinna akala natin tama pero hindi pala."
The more we try to be mature, the more immature we become. If this is your idea of being mature, then its fine with me. I just don’t get the fact that you’re pushing us away. Sinasabi mo na hindi naman ako yung taong involve dito. Pero hindi mo ba naisip na kahit hindi ako involve dito apektado pa din ako. Ang tanga mo naman para hindi maisip iyon. Parang hindi mo naman ako kilala niyan, para isipin mo na hindi ako maapektuhan. Wag lang kasi puro sarili yung isipin natin. Hindi lang ikaw yung nahihirapan dito. Hindi mo nakikita na mas nagmumukha kang isip bata sa mga gingawa mo. Pwede naman kasi siyang pagusapan, diba? That’s how mature people think, and that’s how mature solve their problems. They talk, they communicate with the person involved. Sa tingin mo ba kung alam din niya na may nagawa siyang mali sayo magwawalang kibo lang siya? Ang baba naman ng tingin mo sa amin. Wag mong ibigay sa akin yung excuse mo na kaya ayaw mong sabihin sa akin yung rason kasi alam mo na sasabihin ko yun sa kanya. Yeah, you’re right!! Sasabihin ko talaga yun sa kanya. Because as her friend, I believe that she has the right to know what’s happening. Hindi ko ma gets kung bakit pilit mong binbago yung sarili mo at ang takbo ng pagkakaibigan natin. Gusto ko malaman mo na nasasaktan mo na kami. Wag mo kaming itulak palayo sayo, kasi baka magulat ka na lang na iwan ka namin kahit hindi naming gustong gawin. Magisip isip ka friend. Wag puro pride ang pairalin.
It’s sad when people you know, become people you knew. When you can’t walk right pass someone as if they were never a big part of your life. How you used to be able to talk for hours, and now you can barely look at them. It’s just sad how things change.
I love you pa. Godbless.
No comments:
Post a Comment