waahhh..bkas malalaman na namin result ng NAT namin...
kinakabahan ako!!!
hay!!
nakakatawa nga eh..pumasa o bumagsak man kasi ako wala pa rin kasiguraduhan kung makakaenroll ako. Pautang naman! 17,000 lang..pang tuition lang this summer, if ever na ma-admit ako sa IN. Sana lang pumasa kami lahat..hay!!tsaka sana ma-solve na problem namin sa bahay...hay..kakalungkot naman....Pakiramdam ko kasi akin lahat ng gastos dito sa bahay..waahhhh!!! 22o naman eh, masakit lang talaga yung feeling ng masumbatan ka, kahit ba sabihin mo pang hindi nila sinsadya yun.....hay!!! :c
Ang sakit ng mukha ko..hehe..grabe naman kasi yung ginawa sa Acne Surgery eh. Sobrang tinodo pagkayod sa mga pimples ko. Naiyak na nga ako sa sobrang sakit eh...wala lang...
Kanina sa school, sobrang lungkot namin nina jaynee, ces, je-An, & tin2...lahat kasi kami natatakot sa magiging result ng NAT.. parang hindi mo man lang makuhang ngumiti or tumawa. Ang galing nga ni jake eh, kasi may point siya doon sa sinabi niya. Sinabi niya kasi na dapat di na daw kami malungkot, kasi wala rin naman daw mangyayari kung magiging malungkot kami. Hindi na rin naman mababago noong pagiging malungkot namin yung result, diba? Parang noong sinabi niya yon naisip ko na lang na tama siya. Wala na rin naman mangyayari kung iisipin ko siya. Kaya lang, parang ang hirap lang talgang hindi isipin, lalo na sa sitwasyon ko ngayon na may kinakaharap na crisis sa buhay. Hindi ko kasi alam kung anong mukha ang ihaharap ko kina mama&papa if ever na hindi ako pumasa. Parang ganoon na lang kadali mawawala yung mga pinagpaguran nila. Kasalanan ko din naman kasi eh. Siguro, kung full effort na talaga yugn binigay ko from the start hindi na ako kakabahan ng ganito. Kumbaga confident na dapat ako sa magiging result. eh kaya lang, hindi ko naman binigay yung best ko eh. wala lang, pa easy-easy lang ako.waaahhh...Nasa huli lang talaga lagi ang pagsisisi....Hindi ko na talaga alam...ang Lungkot....
Natutuwa nga ako kay kuya eh..siya lang talaga kasi yung nakakapagpatawa sa akin ng todo pag may problema ako.. yung tipong hahalakhak ako ng malakas!!! ang hirap lang talaga ng may kapatid na authistic...hehe..pero kahit ganyan yan, mahal ko yan noh!! thanks din kay joey, kahit papano napagaan niya pakiramdam ko..hay
Lam mo, parang may na-miss akong tao ngayong araw na ito.
Ahhh.. Si pa!!
wala lang, para kasing di ko lang siya masyadong naramdaman ngayon...
inaasikaso kasi nila yung CDX ng section namin.
Kawawa nga si pa eh, puro na lang revisions and pagpupuyat yung ginagawa niya. Hindi na nga niya nabibigyan ng oras iba naming mga subjects.. Hay pa, okey lang yan. POGI ka pa din naman eh..hehe...I love you!! Na-Miss kita!!
hay, cge na...Adios na!!!
Kaylangan ng matulog..
7:00 AM call time bukas eh...
sana maging okey na ako bukas...
sana maging okey ang lahat ang bukas...
No comments:
Post a Comment